Στο «Εσπερινό Τεχνικό Εκπαιδευτήριο» Του Δυτικού Τομέα –ανάμεσα στις γραμμές του τρένου και το ποτάμι– παρουσιάζεται μια μέρα ένας παράξενος καθηγητής. ΄Ερχεται, βέβαια, για να διδάξει. Κυρίως όμως έρχεται για να συναντήσει την αγάπη που τον στοιχειώνει χρόνια και που έρχεται κι εκείνη στο σχολείο, έχοντας κατά νου άλλα σχέδια. Δικά της.
Κανείς από τους δύο δεν θα εφαρμόσει τα σχέδιά του. Ο καινούργιος κόσμος τούς εντάσσει, με την πρώτη, στους νόμους του: το ποτάμι πλημμυρίζει κάθε χρόνο, οι νεκροί μένουν αδικαίωτοι κι οι μαθητές –και καλύτεροι γνώστες αυτών των νόμων– κρατούν στη σιωπή πληγές και μυστικά.
Από την άλλη, όπως δείχνουν τα πράγματα, το πρωινό Ιντερσίτυ δεν χαράζει απλώς μια διαδρομή, αλλά την ίδια την έξοδο προς το φως και την αλήθεια.

Το μυθιστόρημα ζωντανεύει τον καινούργιο κόσμο του λεκανοπεδίου της Αττικής – τις λεγόμενες “δυτικές συνοικίες”, που μεταμόρφωσαν το τοπίο της αθηναϊκής ζωής. Με άξονα μια σχολική χρονιά που πρόκειται να αλλάξει τη ζωή τους, τα πρόσωπα του Πρωινού Ιντερσίτυ συναντιούνται, συγκρούονται μεταξύ τους κι αναρωτιούνται για πράγματα τόσο ζωτικά όσο η εντιμότητα, η αλληλεγγύη και η αγάπη χωρίς ανταλλάγματα. Κι ακόμα, για την αξία της μόρφωσης και του προσωπικού αγώνα για δημιουργία.